* // * Yarışma - 5 // Özgün Kısa Senaryo *

[BHR]

Evet Arkadaşlar 5. yarışmamız 11 Kasım Pazar akşamı başlayacaktır...

Sizden özgün bir senaryo istiyoruz...
Kısa hikaye de diyebiliriz... Yazacağınız hikayenin boyutu size bağlıdır... İsterseniz dizilerle ilgili bir senaryo yazabilirsiniz... İsterseniz de aşk, sevgi, dostluk, aile, korku vb. konuları içeren hikayeler yazabilirsiniz...

Yarışmayı başlangıç tarihinden 1 hafta önce haber veriyoruz çünkü yazı yazmanın bir hazırlık aşaması vardır... Düşünmek içiz sizlere zaman tanıyoruz...

Kolay gelsin arkadaşlar şimdiden...
Umarım ilham periniz sizinle olur...
Başarılar Dilerim...

Gönderilen Yazıların Hepsi Size Ait Ve Alıntı Olmaması Gerekli...
Alıntı Yazılarla Katılan Arkadaşlar Oylamaya Katılamazlar....!

[Alev-Alev]

Klaviemde türkçe harfler olmadigi için "yumusak g, noktasiz i vs..." kusura bakmayin ...

Kalbin Hüzünlü Bestesi

Beste bir müzisyen kizidir, babasi Mehmet bey büyük bir pianist oldugu kadar büyük bir bestecidir, yasadigi acilari, hüsrana ugrayan kalbinin fisildadigi her kelimeyi birlestirdigi besteleriyle 60 yillarinin en sevilen ve dinlenen isimlerinden biridir.
Kizi beste zor sartlar altinda evlendigi biricik aski Züleyha hanimdandir, Züleyha hanim Beste’nin dogumundan 2 yil sonra gözlerini hayata kapamistir, ve o günden sonra Bestenin teyzesinin yanina adanaya gönderilmesine karar verilmistir, Mehmet bey çok sevdigi biricik aski züleyha’nin ölümünden sonra bir türlü kendini toparlayamamistir ve günden güne erimeye baslamistir.
Seneler birbirini kovalarken kizi Beste büyümüs ve çok güzel bir genç kiz olmustur, beline uzanan ipek saçlari ve yildizsiz geceler kadar kara gözleri görenleri büyülemektedir.
Mehmet bey ise çektigi acilar sonucunda herseyini kaybetmis, parmaklarinda pianoya dokunucak takat kalmamistir, ama bildigi herseyi o seneler boyunca candostu Hasan beyin Oglu Kereme ögretmistir…
Beste ise öksüzlügün verdigi etkiyle içine kapanik bir genç kiz olmustur, aci ve kederi taniyan saf ve temiz kalbi henüz askin tatli ve sihirli sarabini tatmamistir, yüzünü görmedigi ve sadece beste ve melodilerinden tanidigi babasini görmeye kararlidir, teyzesinin tüm israrlarina ragmen su ölümlü dünyada hep hayranlikla dinledigi babasinin ellerini tutup ve bir kezde olsa gözlerine bakabilmek için izini aramaya baslar.
Mehmet bey herseyden habersiz ölümün kapisini çalicagi ve birtanecik züleyhasina kavusacagi günü sabirsizlikla bekler…
Yillardir müzik eytimi verdigi Kerem ise yetenekli bir pianist olmustur, mehmet beyin ask dolu bestelerine anlamli çimen gözleri ve bebek yüzü eklenince genç kizlarin hayallerini susleyen bir delikanli olmustur.
Beste ise nihayet aradigi adresi bulur, bir Pazartesi sabahi teyzesine veda ederek evden ayrilir ve yillardir hasrek çektigi babasina kavusmak için yola çikar, ama onu bekleyen büyük ask ve hüsrandan habersizdir…
Babasinin eski ahsap köskünün önüne geldigi an karmasik duygular içerisindedir ne yapicagini sasirir hatta vazgeçmek ister, kara gözlerini simsiki kapatir ve derin bir nefes alir, tam vazgeçmisken köskten yükselen piano sesini duyar, bu büyüliyici melodi onu içeriye girmeye ikna etmisdir.
Müzige yaklastigi her adimda kalbinin daha hizli çarptigini hisseder, çok heycanlidir bir kaç saniye sonra babasina kavusucagini düsler, ama onu bekleyen bambaska biridir...
“Merhaba” der Beste, genç adam basini kaldirip sesiz bir sekilde onu etkileyen bu sesin sahibine bakar, “bennnnn, ben Mehmet beyi aramistim, ama galiba yanlis adresteyim” der hercanli bir sesle, genç adam saskin bakislariyla cevap verir “merhaba yanlislik yok burasi Mehmet amcanin evi, kendisi suan yok ama birazdan burda olur” der ve salona dogru Besteyi yönlendirir, aslinda bu etkileyici pianist Keremden baskasi degildir.
Beste Keremin saskin tavrindan tedirgin olur, ama nazik davranislari ve etkileyici bakislari ona tuhaf bir güven duyamasini saglar.
Mehmet bey biricik kizina kavusmustur, ve ondan ayrilmaya hiç niyeti yoktur, kalan bir kaç yillini kiziyla birikte geçirmek ister...
Saniyeler dakikalari, dakikalar saateri, saatler günleri kovalar, Beste ve Kerem her geçen gün birbirlerine dahada yakinlasir, Keremin her notasi artik sadece Bestenin kara gözleri için bir araya gelmektedir...

Kara Gözlerinden bir damla yas düsünce,
Güzel yüzün yanaklarin islanir,
Kara Gözlerinden bir damla yas düsünce,
Hüzün keder yüregime yaslanir,
Sen aglama bir damla göz yasin yeter,
Sen üzülme Gülüm, Gamzende güllerin biter...

Her gece gizlice tepedeki kulubede bulusur iki asik... Beste Keremin engin derinlikteki gözlerinde kaybolurken mutlulugun zirvesindedir, saf ve temiz kalbi ilk defa böylesine çarpmaktadir, ve bir gece iki asik duygularina esir olur, Beste kendini ask tapunaklarinda Keremin kollarina birakir, ask sarabi dudaklarindan yudum yudum kalplerine iner...
Ama bu sonsuz görünen mutluluk çok sürmeyecektir, günden güne eriyen Kerem amansiz bir hastaligi oldugunu ögrenir, dünya basina yikilmistir, korktugu ölüm degildir aslinda, korktugu sevdiginden ayrilmak onu bir daha hiç görmemektir...
Sevdiginin üzüldügünü görmek istemedigi için hastaligini ondan gizler, her geçen gün amansiz hastaligi onu biraz daha çökertmektedir, vucudunun agrilara daha fazla dayanamayacagini anlar, Keremin günleri sayilidir...
Beste ise okadar mutludurki gözleri hiç birseyi görmez...
Sevdigine kavusmak için saatleri sayar, ve nihayet gece yarisi gelmistir, uzun beyaz elbisesini giyer ve tepeye dogru yol alir, kalbi heycandan deligibi atmaktadir birkaç dakika sonra Keremine kavusucaktir...
Rüzgarla savrulan uzun saçlari ve dilinde sevgilisinin onun için besteledigi sarkiyla beklemektedir, uzun bir süre bekler ama Kerem gelmez, Beste çok saskindir, sevdigi ilk defa geç kalmistir, korkuyla Keremin evine dogru kosmaya baslar, eve yaklastigi an çigliklarla aglama sesleri duyar, bir an yerinden kimildayamaz, korku tüm bedenini sarmistir, ve sevdigine birsey olmadigini görmek umuduyla eve girer, evin içerisinde tam bir matem havasi vardir, Keremin babasi gözyaslariyle oglunun odasindan çikar Beste delirmek üzeredir, kosarak odasina girer ve Keremin cansiz bedeniyle karsilasir, yikilmis bir vaziyette yaklasir sevdiginin cansiz bedenine, elleriyle dokunur soguk yüzüne ve gözyaslariyla kulagina fisildar
“Bu gece geç kaldin sevdigim Gecenin sessizligine sordum seni soguk bir rüzgarla fisildadi kulagima özledigin çok uzaklarda, inanmadim kosarak geldim sana, sen bensiz ölebildin ama ben girmeden yar etmem seni kara topraga” dedikten sonra buz gibi dudaklarini son bir öpücük kondurarak yol alir ask tapinaklarina, uçurumdan tek gördügü sey keremin o bebeksi yüzüdür “hep sen bana geldin, bu sefer ben sana geliyorum sevdigim” diyerek aci keder ve hüzünle dolu bedenini uçurumdan asagi atar.

filephpid1391600006b9f6dcaf15e.gif

SON

[aynalı]

MEKTUP


BÖLÜM 1(Aileden Onay çıktı)
Umut 20 yaşında, yeşil gözlü, esmer, yakışıklı bir çocuktu.Türkiye de bir Anadolu Lisesi bitirmiş İngilizcesini ilerletmek için dayısının oğlu Tanju’nun teklifini kabul edip onunla birlikte İngiltere’ye –babasının da her ay para yollayacağını ve sık sık arayıp konuşacaklarını söyleyip izin vermesiyle- gider.Tanju 35 yaşında ve 10 senedir İngiltere’de yaşamaktadır.

BÖLÜM 2(Umut İngiltere’de)
Uçağa binmeden önce Umut’un annesinin gözleri dolmuştu.Bunu gören Umut dayanamamış ağlamıştı.Yolda giderlerken Tanju oradaki düzenini anlatmıştı Umut’a.İşini, yaşam tarzını, çevresini...Umut ilk defa bunları anlatan Tanju’yu dikkatli dinledi. Ardından yapmaması ve yapması gerekenleri anlattı.Merak eden Umut; Tanju’ya kız arkadaşı olup olmadığını sordu.
-Var. dedi Tanju.Adı, Jamalia.
Tanju yakışıklı, manken gibi bir çocuktu.Peşinden çok kız koşmuştur diye düşündü Umut.Merak etmişti Jamalia’yı.Sarışın mavi gözlü, esmer yeşil gözlü vs...
Tutamadı kendini sordu.
-Nasıl bir kız?
-Esmer ,kahverengi gözlü manken gibi bir kız dedi Tanju.Bence dünyanın en güzel kızı

BÖLÜM 3(Bir Aşk Doğuyor)
İngiltere’ye vardıkları akşamın ertesi günü akşamı Tanju ile Umut bir bara gittiler.
-‘Ben her gece buraya takılırım.Jamalia da buradadır tanışırsınız’ dedi Tanju.Umut ve Jamalia tanıştı ardından Tanju Jamalia’yı dansa kaldırdı.
Umut daha şimdiden ailesini özlemiş ve o kadar kişinin arasında kendini yalnız hissediyordu.Dalmıştı eski günlere...Tam o sırada yanına bir kız geldi.Sarışın siyah gözlüydü.
-Hello, My name’s Aylin.
-Hi, I’m Umut.
-Where are you from?
-I’m from Turkey.
-Ooooo sen Türk müsün?Bende Türk’üm.
Umut şaşkınlığının önüne geçemedi ve:
-Senin ne işin var burada diye sordu.
-Sonra anlatırım.Hadi dans edelim.
Saatlerce dans ettiler.Umut dans etmeyi pek bilmezdi anlaşılan Aylin’den hoşlanmıştı.Aylin’de ilk defa bu kadar uzun süre dans etmişti.Anlaşılan oda Umut’tan hoşlandı.
Umut-Tanju-Jamalia-Aylin her akşam bu bara geliyor eğleniyorlardı.Bir gün yine akşam Umut ve Aylin dans ederken Umut özür diledi dansı bıraktı.DJ ‘den izin istedi mikrofonu eline aldı ve:
-Seni seviyorum Aylin dedi.
Aylin bu sözü duyunca Umut’a koştu ve ‘bende seni’ dedi.Bardaki herkes gibi Tanju ve Jamalia da çok şaşırmıştı.

BÖLÜM 4(Oda Ne)
Aylin ve Umut’un aşkları çok güzel ve hızla ilerliyordu.Ama bir gün yine her zaman ki gibi caddede dolaşırlarken iri yarı bir çocuk Aylin’e sataştı, laf attı hatta fazla ileri gitti ve taciz etmeye kalkıştı.Umut dayanamayıp Michael denilen bu adama yumruk attı ve kavga çıktı.Civardaki insanlar onları ayırdı.Michael ve Umut’un ağızları kanıyordu.Umut ve Aylin bir cafeye gittiler.Aylin Umut’un ağzını silerken birden bir alevlenme oldu ve Umut’la Aylin dudaktan öpüşmeye başladı.Umut daha sonra;
-Şimdi birşeyim kalmadı dedi.
Aylin kızarmıştı.Anlaşılan utanmıştı.

BÖLÜM 5(Eski ve Acı Dolu Anılar)
Uzun uzun sohbet ettiler.Umut 2.5 ay önce sorduğu soruyu tekrar etti.
-Burada ne işin var?
Aylin anlatmaya başladı;
-Çok mutlu bir yaşamımız vardı.Biz aslen Karadenizliyiz ve her seneki gibi yazın köye gitmiştik. 17.Ağustos.1999 depremin de babamı kaybettik.Babam Gölcük’e amcamın yanına gitmiş.Ne amcamlar nede babam göçük altından kurtulamamış.
Aylin ağlamaya başlamıştı.Umut’ta ağlıyordu.Aylin sordu;
-Sen niye ağlıyorsun?
-Benimde ablam eniştem yeğnim Adapazarı’nda göçük altında kalmıştı o depremde.Daha sonra buraya nasıl geldiklerini sordu Umut ağlamaklı bir sesle.Aylin anlatmaya başladı.
-Annem ve ben yalnız kalmıştık.Ne dost nede akraba hiç biri yoktu.Ne para vardı ne ev.Teyzemlerin yanında kalıyorduk.Bir sene sonra teyzem bir gün annemle oda da uzun uzun konuştu ve şimdiki babamla evlenme kararı aldı annem.Ve şimdi buradayız.Jamalia da benim üvey ablam.
Umut bunu ilk defa duymuştu ve şaşırdı.

BÖLÜM 6(İşler Ters Gidiyor)
Umut’un babasının işleri ters gidiyordu.Aksilik Tanju da işten ayrılmıştı.Umut’un babasını arayıp durumu anlattı ama olanları duyunca para isteyemedi.Sağlık olsun demekle kaldı.Telefonu Umut’a verdi Umut babasına olayı sordu.Babası anlattı;
-Kemal amcana kefil olmuştum.Oda borcunu ödemeyince eve kadar haciz geldi.İşten de ekonomik kriz yüzünden atıldık.Zor günler içerisindeyiz oğlum.
Umut çaresizce takma kafana baba Allah yardım eder diyebildi.
Umut Tanju’dan okey alarak iş aramaya başladı ve bir cafede iş buldu.Ama bir gün Umut’un kavga ettiği Michael arkadaşlarını toplayıp Umut’u bir güzel dövdürdü.Umut’u da işten attırdı.Tanju Umut’u öyle görünce çılgına döndü ve ne olduğunu sordu.Ama Umut yorgunluktan ve acıdan bayıldı.Tanju doktoru ve Aylin’i çağırdı.Aylin Tanju’nun ısrarlarına rağmen ebeveynlerinden izin aldı ve sabaha kadar Umut’un başında bekledi.

BÖLÜM 7(İki Büyük Sürpriz)
Umut’u iki büyük sürpriz bekliyordu.Birincisi; Umut’un iki gün sonra doğum günüydü.Aylin,Tanju ve Jamalia Umut’a sürpriz bir doğum günü partisi yaptılar.Umut her insan gibi bu olaya çok sevindi.Aylin Umut’a bir bileklik hediye etti.İkincisi; Umut’un erteletmeyi unuttuğu ve önüne geçilemez birşeydi.Vatan borcu.Umut’un babası aradı ve bir hafta sonra askere gitmesi gerektiğini söyledi.Umut çaresizce sabahı bekledi ve Aylin’e durumu anlattı.Aylin umutsuzca beni de götür dedi ama gidemezdi.Umut, Tanju, Jamalia ve Aylinle vedalaştı.Vedalaşırken Aylin’e beni bekle, geri döneceğim dedi ve Türkiye’ye döndü.Umut güzel bir eğlenceyle askere Van’a gitti.

BÖLÜM 8(Aylin ve annesi Türkiye’ye Dönüyor)
Aylin’in babası ve onun arkadaşları bir trafik kazasında öldüler.Jamalia babasının acısına dayanamayıp intihar etti.Tanju Jamalia’yı kaybedince Türkiye’ye dönmüştü.Aylin ve annesi herşeylerini satıp Türkiye’ye kesin dönüş yaptılar.Üstelik kaderin böylesi Aylinler Umutlar’ın mahallesine taşınmışlardı.Tabii Aylin Tanju’yla karşılaşıncaya kadar bunu bilmiyordu.Tanju halasının yanına gelirken Aylin’i görmüştü.Onu halası ve eniştesiyle tanıştırdı durumu anlattı.
Umut askerde her hafta sonu kasabaya inerdi.Ailesini cep telefonundan aradı ve hasret giderirlerdi.Babası bu kez Umut’u aradı durumu açıklayıp telefonu Aylin’e verdi.Umut Aylin’e bayramda geleceğini müjdesini verdi telefonu uzun süren sohbetle kapadı.Bayrama bir ay vardı.Aylin bir ayı iple çekiyordu.

BÖLÜM 9(Savaş Çıktı)
O günün bir hafta sonuydu teröristler Van’ı basmıştı. Ölenler, yaralanalar, rehin olarak kaçırılanlar...Umut’un ailesi ve Aylin ağlıyor yaşayanlar arasında Umut’un ismini arıyorlardı televizyonlardaki listelerde.Ama yoktu yaralananlar listesinde de ismi geçmiyordu Umut’un.Belli ki kaçırılmış rehin alınmıştı.Edilen dualar Umut’un sağ olarak teröristlerin elinden kurtarılması yönündeydi.Bir hafta geçmişti ancak Umut’tan ve onun gibi kaçırılan onlarca askerden haber alınamamıştı.Umutlar tükeniyordu.Aylin Umut’un ailesinin yanından ayrılmıyordu.Aylin ve Umut’un ebeveynlerinin kulakları telefonda yaşlı gözleri ise televizyondaydı.Umut’un babası kalbi yüzünden komada Aylin’in annesi ise ablasının yanına gitmişti.

BÖLÜM 10(Umut Döndü)
Ve bir gün Umut geldi.Kendi evinde olan Aylin’i Tanju aşağıya çağırdı.Aylin ne olduğunu sordu.Tanju hüzün dolu bir sesle;
-O geldi dedi.
-Nerede! Hani.
Tanju biraz ilerdeki cenaze arabasını gösterdi ve;
-O beyaz kefenin içinde dedi.
O zamana kadar hiçbir yerde duyulmamış bir çığlık duyuldu o sokakta Aylin şehidinin yanına koştu.İnanamıyordu açtı yüzünü rengi benzi solmuştu Umut’un.asker arkadaşlarının Umut’un ebeveynlerine anlattıklarına kulak misafiri oldu Aylin.
-‘’.................Kaçırılıp rehin alındı.Bir hafta teröristlerin yerini araştırdık.Eğer arkadaşımız bir gün daha sabretseydi oda diğerleri gibi kurtarılabilecekti.
Diğeri girdi söze;
-Öğrendiğimize göre kaçmayı denemiş.Bir haini öldürmüş birini yaralamış ama bir orduyla başa çıkamamış.
Bir asker geldi sonra.Elinde Aylin’in Umut’a hediye ettiği bileklik.
-Bulduğumuzda avucunun içinde bu vardı dedi‘’
Aylin koşarak eve gitti.Ve evde intihar etti.Cesedini Umut’u gömmeye giderken Aylin’i çağırmaya giden ve kapıyı açık bulup içeri giren Tanju gördü.Aylin kendini asmıştı.Yerde bir mektup vardı.Tanju mektubu açtı ve okudu.

BÖLÜM 11(SON MEKTUP)
Eski bir fotoğrafı elinde kalan bir kenarı yırtık,
Bir engin ağıttı yüreğinde kalan birde acı hasret.
Kızılca doğan güneşte bir sıkıntı vardı kuşlarda, rüzgarda bile...
Çünkü sevdiğini gurbete uğurluyordu.
Tezkereyle gelecekti sevdiği, birtanesi
Yavaşça bıraktı sımsıkı tuttuğu ellerini
Ve pembe bir buse kondurdu yanağına
Şimdi onu uğurluyordu gözyaşlarıyla
Gitti, kayboldu biriciği sisli ufukların arasında
Ve ilk mektubunu okudu sevgilisinin kışladan gelen
Birgün bir ay, bir ay bir yıl oldu ona
Gurbetti bu, hasretti.Biter miydi?
Beklerken yiğidini, yaşlanmıştı, aramıştı, özlemişti.
Yanıyordu yiğidinin hasretiyle yüreği,
Ve yine hüzün şarkısı söylüyordu kuşlar,
Yine rüzgarda feryat vardı,
Yine ağlıyordu gökyüzü.
Birgün gelecekti sevdiği ve geliyordu.
Dağlar, kuşlar, taşlar şahitti bu ana!
Gelmişti askeri nihayet...
Birtanesi 3 şey getirmişti;
Biri tahta tabutu,
Biri cansız bedeni,
Ve biride kanlı gömleği.
Önce iki damla yaş akıttı yaslı yüreğine
Son bir buse kondurdu yanağına
Ama bu kez toprağa uğurluyordu onu
İşte o anın acısıyla yanıyordu yüreği sevgilinin
Güneş yine doğuyordu.
Bir fotoğraf düştü hasır kilime!
Ardından cansız bir el.
ASKERİ YANINA ÇAĞIRMIŞTI BİRTANESİNİ...

Ve Tanju Umut’un mezar taşına ölüm ayırdı, yanına gömdürdüğü Aylin’in mezar taşına kavuştular.
Yazdırdı.


SON...

[S@rı$ın]

Benim öyküm biraz kısa oldu ama ÇOKI ANLAMLI bir öykü...

-ANA YÜREĞİ-


Bir delikanlı, bir kızı delicesine sever, aşık olur ona.Günlerce; kızın ardından koşar.Kız, delikanlıyla evlenmemek için olmadık isteklerde bulunur.Delikanlı ise çalışır çabalar, kızın isteklerini yerine getirir.Bu kez kız daha çetin işlere koşar delikanlıyı.En sonunda delikanlıdan şunu ister:
-''Eğer ananın yüreğini söküp getirirsen seninle evlenirim!''
Kara sevdayla kendinden geçmiş olan oğlan, kızın bu çılgınca isteğini de yerine getirir, gider anasının yüreğini söküp koşa koşa kıza götürür.
Koşarken ayağı bir taşa takılır oğlanın, yere kapaklanır.O sıra, elinden anasının yüreği de düşer.Yürek dile gelip şöyle der:
-''BİR YERİN ACIDI MI YAVRUM?...''

KISADAN HİSSE: Anneler Çocuklarından (Her ne olursa olsun) Vazgeçmezler...

[Rain ..!]

[b]SEVGİ NEYDİ?
Gökçe kendi haLinde bie mühendis tir. İ$inde çok ba$arıLı çok sevecen ve tatLı bir kızdır gittiği her yerde herkesin övgü beğenisini kazanır.Bigün arkada$ı yaseminin ısrarLarıyLa bi resim sergisine giderLer asLında gökçe dı$arı çıkmaktan gezemkten fln hic ho$Lanmaz.Resim sergisine giderLer gökçe burdaki resimLeri çok beğenir ama özeLLikLe bi resim çok iLgisini çeker yarısı boyaLı ama yarısı boyasızdır anLam veremez.O sırda yasemin yanına geLir ve birini tanı$tırır bu çok tanınmı$ oLan bir i$ adamı Kerem beydir.Tanı$ırLar bu kız kerem beyin çok iLgisini çeker onda çözemediği bi$eyLer vardır.Neyse ayLar gecer ve Kerem beyLe gökçe iii arkada$ oLurLar.Ama asLında Kerem bey i hissettikLeri farkLıdır asLında Kerem bey gökçeye a$ık oLmu$tur.asıL probLem Kerem beyin ni$anLısı vardır.Artık Kerem bey bu acıya dayanamaz ve a$kını gökçeye iLan eder.Gökçe büyük bir $a$kınLık içerisine girer napıcanı biLemez.Hic cevap vermeden ordan uzakLa$ır.AsLında gökçe de Kerem beye öLe bir a$kLa tutuLmu$tur ki ama ne yazıkki kerem bey ni$anLıdır.Gökçe kendini yiyip bitirirken Kerem bey yıkıLmı$ bir vaziyette ne yapcanı biLemez bir haLdedir.Sonunda gökçe artık dayanamaz ve Kerem bey in yanına gider.Ve birbirlerine sarıLırlar.Artık asıL sorun ni$anLıdır.Kerem bey bunu ni$anLısına açıklar ve ni$anLısı yıkıLır çünkü hayatında tek sevdiği ve hep bekLediği ki$i odur sadece ona bağLanmı$tır tek umudu Keremdir...Kerem beyin ni$anLısı necLa birgün gökçe nin aynına gider ve yaptığı konu$ma gökçeyi derinden etkiLer;
-[i]Ben sadece hayatımda Keremi sevidm her$yimi ona verdim 10 sene boyunca onu bekLedim..bekLemek nedir biLir misin? O umudu ta$ımak nedr biLirmisn ..Ben onun için tüm aiLemi siLdim herkesş her$eyi sakın bei yanLı$ anLama asLa bunLarı ayrıLın die söLemiyorum aksine onun ne kadar kıymetLi biri oLduğunubiL die sakın onu bırakma sevginize sahip çıkın çünkü sevmek öLe bi$i ki hayatta bi kere yakaLadın mı bırakırsa eLinden uça uçurtma gibi uçar ve bi daha tutamassın bırakma sevgiyi yakLamı$ken bırakma ho$çakaL.. bu söLer gökçenin kuLağında yankıLanıyordu gökçe nin eLinde keremin ona verdiği beyaz bir eLmas vardı Kerem de de vardı o eLmastan evLendikLeri gün elmasLarı birLe$tirip hic ayrıLmayacakLardı.gökçe Kerem in yanına gitti dünn hazırLıkLarı tamamLanmı$tı.Gökçe Kereme;
FedakarLık ne biLir misin..Ben birinin evrdiği emeği harcayamam onun sana duyduğu sevginin asLa önüne çıkamam ben sana emek vermedim ben seni hic bekLemedim sevgi bu muydu ben ne kadar seversem seviyim asLa necLanın sevgisinin önüne çıkamam böyLe bir sevginin önünde kim durabiLir der ve eLması eLine vererek ho$çakaL ve beni unutma..derKerem iLe necLa evLenir gökçe de aşkını kalbine gömer ve resim sergisnde iLgisini çeken o resmi bi daha görmeye gider bide bakarki resim tamamLanmı$tır yapan ressama sorar bu resim önceden neden tamamLanmamı$tı die oda derki bazı $eyLerin yarım kaLması gerekir takii tamamLanana kadar ..

SON!!

[**Suzi**]

Gercek Ask budur!

Zeliha ve Ediz birbirilerini 3 Aydir taniyorlar ve o andan itibaren
ayrilmaz oldular.Her gecen gün daha cok baglaniyorlar ikisi diger
Tarafa.Yasadiklari bir Kavgadan sonra daha iyi anlamaya basliyorlar
birbirilerini.Ne yazik ki bu Mutluluk malesef bitiyor.Zeliha Edize hasta
oldugunu anlatiyor ve Ediz günlerce Gözyaslari ile bogusuyor.En
sonunda Hastaneden Cevap gelir.Ameliyat icin Amerikaya gidecektir.
Sira vedalasmaya geldiginde Zeliha hüzünlüdür cünkü Ediz ona bir
Görüsürüz veya bekliyorum seni dememisti.Nihayetinda Ucaga biner
ve gider.Sansliydi,Kalp ona uymustu ve bekleme süreci basladi.
Iyi Haber geldi,Kalb onu kabul etti ve nihayetinde
Eve döndü.Haledilmemis tek sey kaliyor,Edizi bulmak ve ona
mutlu haberi vermek.Edizi bulmasi olumsuzdu.Hickimse ona nerede
oldugunu söylemek istemedi.En son Annesine sordugunda Gözü
yasli söyle Cevab verir:"Sana Kalbi bagaslayanin kim oldugunu
söylemedilermi?"O an yikildigi an dir.Yaninda olamasada icindedir
Ediz artik.

Son

[..::Basak::..]

PEYNİR GEMİSİYLE ALTIN TAŞIMAK

2007 yılında geçen bu hikaye gerçek kurum ve kuruluşla ilgisi olmayıp tamamen hayal ürünüdür...



Deniz, üniversiteyi Kocaeli üniversitesi edebiyat fakültesi bölümünü bitirmiş,kadrolu atanmak için iş bekliyordu.seviyordu insanları deniz,çocukları sevdiği gibi öğretmen olmak istiyordu, ölen babası gibi


Erkenden kalkıp hazırlandı deniz,kaliteli öğretmen imajı için takım elbise giydi topladı saçlarını bir broş taktı yakasına sonra düştü yollara trafikte oyalana oyalana geldi sonuçların açıklanacağı güne herkes bir çocuk gibi sınav sonucunun açıklanmasını bekliyordu tek fark denizin başka çağresi yoktu.

Bir sürü isim okundu bizim kızın gözleri dalıp gitmişti….okunmamıştı denizin ismi ne yapacaktı….

1,5 yıl daha okuyup direk geçiş yapmaktan başka şansı yoktu, her gün 3 saatlik bu yolu,Türkiye nin evlatlarını okutmak için çekiyordu…

Evet 1,5 yıl oldu! Deniz girdiği sınavdan 70 küsür puan yapmıştı onun beğendiği değil ama öğretmenlik için yeterli bir puandı. Tekrar isimler okundu…deniz in ismi yine yoktu…

Kendi benliğinde kaybolan deniz bir ay sonra sözleşmeli öğretmen olarak doğuya atandı… yinede mutluydu ulaşmıştı hayaline… ilk önce tokatın Yeşilçam köyünde kalacak bir yer buldu kendine asmalardan kaplanmış bu ev ne kadar da şeker duruyordu.. içeri girdi yanındaki bayanla beraber içeride bir çekyat bir musluk ve bir masa vardı.bayan denizin yüzüne baktı bana yeter dedi deniz o gece ertesi
Günü düşündü….

Ertesi gün ilk izlenime çok önem veren deniz hazırlandı ve okulun yolunu tuttu…açtı okulun kapısını girdi içeri kimseler yoktu biraz ilerledi bir kapı daha açtı örümceklerin arasına karışan haritalar gördü diğer kapıyı açtı 3 çocuk onu bekliyordu köşede çocukların yanına gitti arkadaşlarınız nerde diye sordu
Çocuklar birbirine bakıp biz bu kadarız demeye çalışıyordu. Başka öğretmen olmadığını anlamak için zeki olmaya gerek yoktu.sınıfa biraz çeki düzen verip derse başladıklar soğuktu sınıf denizde öğrencilerden biri elini uzatıp deniz dedi. Adım Hüseyin.diğeri dururmu oda elini uzattı benim adım inan.diğeride gülüp benim adımda deniz dedi.güldü deniz benim adımda deniz!

[BHR]

Arkadaşlar hikayelerinizin özgün... size ait olup olmadığı kontrol edilecektir... Daha önce Badem'in başına gelen sizinde başınıza gelmesin... Kendi yazmadığınız senaryoyu eklememenizi tavsiye ederim...


Dizi - Tr Yönetimi

BHR